Oplątana sznurami

   Przyciskam do skroni rozedrgane dłonie. Wędruję chaotycznie mając nadzieję, że któryś dotyk sprawi ulgę. Szukam tego miejsca, ale ono jakby zdwojone, potrojone, powielone do tysiąca, miliona wędruje kanałami pod skórą mojej głowy. Wgniatam oczy szukając spokoju.  Wędruję krawędzią kości oczodołu nagniatając opuszkiem palca coraz mocniej i...nic...zupełnie nic się nie dzieje. Wzrasta potrzeba odłożenia głowy na bok, wykręcenia jak żarówkę, pozbycia się na chwilę chociaż, żeby nabrać powietrza, tupnąć nogą, zamknąć na moment oczy. Zamykam, a w ciemności wyobraźnia kreuje jeszcze większego potwora. Zawisam więc na łokciach szukając jakiegoś ciemnego punktu, który nie będzie strzelał pociskami światła i kolorów w moje opuchnięte źrenice. Zapada zmrok, szklanka musuje szarlatańską miksturę, która nie pomoże, ale lubię stworzyć choć pozory jej siły. Sen...czasem koi...czasem przychodzi szybko i uzdrawia...Woda, w wodzie rozpuszczają się demony, święcona, czysta, nieskazitelna, obmywa i zabiera...Chyba nie bez powodu wciąż wybieram kajdany i sznury...Moja podświadomość kreuje moją rzeczywistość...a potem muszę się oczyszczać...

zaplątany sweter - SAMMYDRESS, buty - Venezia, płaszcz, torba, szalik, spodnie - sh

Szare faktury

      Poranek okryty chmurnym płaszczem z odcieni szarości...Potargany wiatrem, rozpruty dźwiękami ciężkich maszyn i szczekania psów. Chwilami zapada kompletna cisza. Nikt nic nie mówi, nikt nic nie robi, ściany domu blokują najmniejszy szum. Potem znowu słychać maszyny, psy...gdzieś z wewnątrz dobiega nieskazitelny chichot, tupot małych stóp, rozmowy...i znowu cisza. Zaszyta przy królewskim stole popijam kawę czekając na dzień. Wprowadzam do gry małe, białe pionki. Nadają rozmachu wszelkim działaniom. Blokują dostrzeganie niewygodnych faktów, to jak czytanie do śniadania gazety z pozytywnymi informacjami. Tak bardzo lubię ten moment, że nie mam ochoty wstać od stołu. Przedłużam tą chwilę do czasu, kiedy w salonie pojawią się inni domownicy. Wtedy to znak, że dzień się zaczął i trzeba coś z nim zrobić...Ten dzień na zewnątrz już napisał się zimnem i szarością, w środku jest jeszcze niesprecyzowany i niezaplanowany...Kawa się kończy, na schodach słychać kroki....

futerko - calliope, spódnica, szal, bluzka - sh, buty - venezia, torba - bershka, pierścionki - vintage

Utopione smutki

         Woda wyciąga ze mnie całe zło...W mokrych liściach odpoczywam..Płatki czarnych róż leniwie płyną z nurtem myśli, wełniane glony wiją się jak węże...Oddycham, jeszcze chwilę...Zasypiam w ciepłej, brunatnej wodzie pełnej smutków...Już nie krzyczę, nie unoszę się, nie płaczę, nie walczę...

suknia - vintage, naszyjnik - stradivarius

Trochę twórczych nowości

       Zachęcona przez Was do tworów art recyklingowych tworzę dalej. Podbudowana Waszymi komentarzami pod drucikowymi zaplatańcami, tworzę dalej, a efekty przedstawiam poniżej. Część już wywędrowała. Krótko siedzą w domu. Lubią podróżować po Polsce.

W pierwszej kolejności druciki:
wisiory:

Posiadaczką wisiora poniżej stała się Angua

 

bransoletka:

....a teraz recyklingowe wyżywanki-szarpanki:

 Na koniec broszka, którą musiałam trochę upaprać:

Retro

Zdjęcia poczynił Jacek Kowalski, pozowałam razem z koleżankami, w strojach z zakamarków mojej szafy.